ماهی زیبای قرمز رنگ ناز پولکیای یگانه همدم من از اوان کودکی آخرش ناز و اداهایت هلاکم می کندخون دلها میخورم وقت&#

من را صدا بزن ای دردت بجانِ کاوهتا در بیاید از تن جان از دهانِ کاوه من را صدا بزن تا دور لبت بگرددبا بوسه بوسه بوسه... روح و روان کاوه ای ماه من بدون روی تو یک ستارهسوسو نمیزند در هفت آسمان کاوه اصلأ تو را برای جفت من آفریدهآن مهربان خدای روزی رسان کاوه حسّی شبیه دریا، یا مثل کوه دارمسر را که می گذا...

هنوزم هرزمانی که به یاد ماه می افتمبه در می آیم از چاله، درون چاه می افتم تو یک ماه بلندی، من پلنگی زخمی ام بانوشده دست من از دنیایتان کوتاه، می افتم همیشه گم شدن پیدا شدن را در گرو داردیقین دارم به آغوشت منِ گُمراه می افتم اگرچه پای عشقت تا ابد چون کوه می مانمبدون دست های تو شبیه کاه می افتم حقیری ...

ای آنکه دعاهای شبم پشت سرت هستآیا تو هم از حال دل من خبرت هست؟ با رفتنت آنقدر که تنها شدم انگارکه ایل و تبار و نَسَبم همسفرت هست هرچند که ازجسم تو اینجا اثری نیستدر خاطر من خاطرهٔ مُستمرت هست یادت نرود شعر خودم بال و پرت دادصد شاعر مشهور اگر در به درت هست از چشم هوسرانِ کسی باک ندارمتا چادر گُلدار س...

دستی بنه از روی کَرَم بر ضربانمتا خون به.. به.. بیرون نزند از شریانم با یاد تو از دور پُر از حرفم و حالابند آمده از دیدن روی تو زبانم کوتاه بکن فاصله ی لعنتی ام رابگذار به دستان تو خود را برسانم آنقدر که گفتم به فدایت بشوم تا...تردید نکن ؛ درد تو افتاده به جانم نفرین خداوند بر این ترس که نگذاشتتا ما...

از آن روزی که فهمیدم دلم پیش تو جا ماندهدهانِ زخمم [از بس که تعجّب کرده] وا مانده خلأ کلّ وجودم را گرفته توی آغوششچونان کهنه سه تاری که غریب و بی/نوا مانده بلاتکلیف و بی تابم ، شبیهِ تخته ای پارهکه از کشتی جدا گشته ست و بر دریا رها مانده اگر آتش گرفتن سرنوشت شومِ پروانه ستخوشا بر حال آن کِرمی که توی...

شاعر : کاوه احمدزاده صدای در به گوش من چرا بیگانه می آید؟!بجز فکر و خیالت که کسی اینجا نمی آید! دلیل سر زدن های کبوتر باوفایی نیستفقط از روی ناچاری برای دانه می آید! توهّم میزنم گویا سرایت کرده در جانمصدای استکان هایی که از میخانه می آید! تو مثل رودی و هرگز به مبدأ برنمیگردیپرستو کَی سراغ لانه ی ویر...

http://teleg.me/s/vJjA عاقبت دست از سرابِ عشق تو برداشتمتو نه آن بودی که عمری باخودم پنداشتم سنگ را اصلأ توان صلح با آیینه نیستبیشتر از ذات تو از تو توقع داشتم یاد آن روزی که پشت شیشه پرپر میزدیداشتی می مردی از سرما ولی نگذاشتم مثل یک کودک اگر بازی نمی دادی مرااین همه رؤیا به روی هم نمی انباشتم آه! ...

از نعمت سیلی که از این خانه گذشتهآب از سر این خانه ی ویرانه گذشته در خلوت ابریشمی ام هرکسی آمداز پیله ی من تا شده پروانه گذشته با خمره برای منِ دلخون شده پُر کنکار دلم از جرعه و پیمانه گذشته آشفته شده موی تو آنقدر که کارشاز دست من و آینه و شانه گذشته سوگند به پیچیدگی خال سیاهتنادم شده هرکس که از آن ...

من از وقتی که عقلم را به دستان دلم دادم دقیقأ از همان موقع به دام عشقت افتادم xa0 اسیرِ کنج زندانِ جهانم دور از آغوشت به آغوشم بکش یارا! که در بند تو آزادم xa0 پدر عمریست میگوید که دست از عشق بردارم نکردم گوش و هرگز هم نمیگویم به اولادم xa0 مپرس از من چرا جز عاشقی چیزی نمیدانم که غیر از «عشق ورزیدن»...

دیداری اگر از منِ بیمار نکردهاز شرم گناهیست که اقرار نکرده با من بنشین ای گل نورسته که گل رابا خار نشستن به خدا xa0خار نکرده دردی که من از حسرت دیدار کشیدمکاری به دلم کرده که سیگار نکرده تقصیر مرا گردن آن یار نیندازمن را که به این رابطه وادار نکرده در اوج فداکاری از این عشق گذشتیمبگذار بگویند که ایث...

از پنجره ماهی نو دیدم لب بام آمدماه رمضان بودوعطرش به مشام آمد مهمانی معبود و یک سفرهٔ جانانهبر روی لبم ناگه لبخند و سلام آمد پُر می شدم از معنا هربار که می دیدمابلیس درونم را وقتی که به دام آمد من غرق دراین حسّ و درحالت خوشحالییکباره شنیدم که از عرش پیام آمد : *« این فرصت تمرین جنگیدن با نفس استروز

هنرمند است دستی که تراشیده ست اندامشهمان خالق خدایی که خودش هم مانده سرسامش شبیه سرو می ماند ولی او بار و بر دارد دمار از من در آورده دو چشم مثل بادامش یقین دارم یهودی هم نماز شکر میخوانداگر قامت کند با آن صدای ناز و آرامش نمی دانی چه چیزی هست موزون می کند شعرم؟توجه کن به اوزانِ «تتن تن» توی هر گامش

xa0 مسیحایی و جانبخشی به قدری ناز و شیرینیدلم بدجور می گیرد زمانی که تو غمگینی تو دریای خزر هستی شمالینی و بالاییو من دریای عمّانم که محکومم به پایینی بیا با خود ببر من را به لنگرگاه آغوشتکه دیگر خسته ام از این تجارتگاه ماشینی ندارد درد من درمان بجز آغوش طنّازتهمین دیروز گفتندم روانکاوان بالینی تعجب...

xa0 به یاد آن عزیزی که نمی آید به دیدارم ن/گفته دوستم دارد ن/دیده دوستش دارم به یاد بی وفایی که خلأ پُر کرده جایش را ن/میگیرد خبر از من ن/میداند که بیمارم به یاد نازنینی که نوار خاطراتش را مسلسل می کند هرشب و می بندد به رگبارم به یاد آشنایانی که می دانند بعد از او ندارم همدمی دیگر بغیر از دودٍ سیگار...

نسیم آورده مویش را بنا کرده به رقصیدنگل از گل می شکوفد با لبش هنگام خندیدن هوا سرد است یا رُژ میزند بر گونهٔ سیبش؟چه غوغا می شود گلبرگ روی برف پاشیدن گلستانی به پا کرده خدا بر قامتش امّاچنان میترسد از بوسه که گل میترسد از چیدن دهد پندم همان موجی که دورم می کند از اوپُرم از گوشماهی ها برای حرف نشنیدن...

هرگز نگو قسمت نشد تا مال من باشیمی شد که قدری لااقل دنبال من باشی در این قمارِ عاشقی من باختم ، امّامیخواستم تنها خودت تکخال من باشی هر ساله با درد و غم و رنجی گلاویزمرفتی تو تا دلتنگیِ اِمسال من باشی من آرزویی غیر تو هرگز نکردم، آخ!رفتی که پایان بدِ آمال من باشی تو دخترِ اعیانی و من زاده ی فقرمامکا...

شروع هفته با نام تو زیباستاگر چه xa0کُلّ xa0ایّامِ xa0تو زیباست جهان غیر از تو مأوایی ندارد جهان درسایهٔ کامِ تو زیباست کاوه احمدزاده برچسبها: کاوه احمدزاده, شنبه, شعر عارفانه, خداوند, اشعار

کمر خم می شود زیر نبودِ سایه ات باباتلاوت کرده جانم را به آیه آیه ات بابا چه مردانه به میدان نبرد زندگی رفتیپُر از مردانگی جیبت... خودت سرمایه ات بابا! کمال همنشینی با تو در قلبم اثر کردهدلت خورشید تابان بودو من هم/سایه ات بابا کسی مانند تو مردی به مانند تو می سازدکسی مانند من کی می شود همپایه ات با...

نازنینا! حسّ و حالم بستگی دارد به توسقف پروازِ خیالم بستگی دارد به تومثل آن برگی که دست باد می جنباندشهم جدایی هم وصالم بستگی دارد به توگرچه هر فنجانِ قهوه حرف رفتن میزندباز هم تعبیر فالم بستگی دارد به تواحتمالأ من پس از تو یک کبوتر میشومدرصد این احتمالم بستگی دارد به توهر جهات دیگرِ دنیا غریبم می ک...