غزل بانو
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
ماهی زیبای قرمز رنگ ناز پولکیای یگانه همدم من از اوان کودکی
آخرش ناز و اداهایت هلاکم می کندخون دلها میخورم وقت&#ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پندار اسدیان
من را صدا بزن ای دردت بجانِ کاوهتا در بیاید از تن جان از دهانِ کاوه
من را صدا بزن تا دور لبت بگرددبا بوسه بوسه بوسه... روح و روان کاوه
ای ماه من بدون روی تو یک ستارهسوسو نمیزند در هفت آسمان کاوه
اصلأ تو را برای جفت من آفریدهآن مهربان خدای روزی رسان کاوه
حسّی شبیه دریا، یا مثل کوه دارمسر را که می گذاری بر بازوان کاوه
هرگز کسی شبیه ات من را صدا نکردهای طوطی سفید شیرین زبان کاوه
کاوه احمدزادهبرادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پندار اسدیان
هنوزم هرزمانی که به یاد ماه می افتمبه در می آیم از چاله، درون چاه می افتم
تو یک ماه بلندی، من پلنگی زخمی ام بانوشده دست من از دنیایتان کوتاه، می افتم
همیشه گم شدن پیدا شدن را در گرو داردیقین دارم به آغوشت منِ گُمراه می افتم
اگرچه پای عشقت تا ابد چون کوه می مانمبدون دست های تو شبیه کاه می افتم
حقیری مثل من را چه به این بالا نشستن هاشبیهِ تاجی از روی سرت ای شاه می افتم
دلت لبریز عشقم بود و من با اینکه می گفتمکه از چشمان تو هرگز نمی اُفu200d...، آه! می افتم
کاوه احمدزاده
برچسبها: ماه و پلنگ, کاوه احمدزاده, اشعار گلچین, هذیان عشق, شعر عاشقانه
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم خرداد ۱۳۹۶ساعت 2:51 توسط ادامه مطلب
ای آنکه دعاهای شبم پشت سرت هستآیا تو هم از حال دل من خبرت هست؟
با رفتنت آنقدر که تنها شدم انگارکه ایل و تبار و نَسَبم همسفرت هست
هرچند که ازجسم تو اینجا اثری نیستدر خاطر من خاطرهٔ مُستمرت هست
یادت نرود شعر خودم بال و پرت دادصد شاعر مشهور اگر در به درت هست
از چشم هوسرانِ کسی باک ندارمتا چادر گُلدار سفیدت به سرت هست
بُن بست ترین کوچهٔ این عالمی ای عشقبیچاره تر از کاوه کسی رهگذرت هست؟!
زندانی افکار نیاسوده ی خویشمای ظلمت شب هام خیال سحرت هست؟؟
کاوه احمدزاده
برچسبها: ای آنکه دعاهای شبم, کاوه احمدزاده, شعر, اشعار کاوه احمدزاده
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 6:3 توسط کاوه احمدزادادامه مطلب
دستی بنه از روی کَرَم بر ضربانمتا خون به.. به.. بیرون نزند از شریانم
با یاد تو از دور پُر از حرفم و حالابند آمده از دیدن روی تو زبانم
کوتاه بکن فاصله ی لعنتی ام رابگذار به دستان تو خود را برسانم
آنقدر که گفتم به فدایت بشوم تا...تردید نکن ؛ درد تو افتاده به جانم
نفرین خداوند بر این ترس که نگذاشتتا ماشه ی این اسلحه ام را بچکانم
هرچند رسیدن به تو رؤیاست ولیکنرؤیای قشنگی ست اگر زنده بمانم
کاوه احمدزاده
برچسبها: فاضل نظری, کاوه احمدزاده, علیرضا آذر, علی صفری, شهراد میدری
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم تیر ۱۳۹۶ساعت 14:59 توسط کاوه احمدزاده |
ادامه مطلب
از آن روزی که فهمیدم دلم پیش تو جا ماندهدهانِ زخمم [از بس که تعجّب کرده] وا مانده
خلأ کلّ وجودم را گرفته توی آغوششچونان کهنه سه تاری که غریب و بی/نوا مانده
بلاتکلیف و بی تابم ، شبیهِ تخته ای پارهکه از کشتی جدا گشته ست و بر دریا رها مانده
اگر آتش گرفتن سرنوشت شومِ پروانه ستخوشا بر حال آن کِرمی که توی انزوا مانده
قمار عاشقی کردن اگر سرمایه می خواهدهنوزم در وجود من پشیزی از وفا مانده
از آنجا که نفس از سینه ام بیرون نمی آیدیقین دارم دل بیچاره ام در زیر پا مانده
کاوه احمدزاده
برچسبها: اشعارناب, انزوا, وفا, بلاتکلیف, غریب
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۶ساعت 22:19 توسط کاوه احمدزاده |
ادامه مطلب
برچسب: جامانده,
نویسنده: پندار اسدیان
شاعر : کاوه احمدزاده
صدای در به گوش من چرا بیگانه می آید؟!بجز فکر و خیالت که کسی اینجا نمی آید!
دلیل سر زدن های کبوتر باوفایی نیستفقط از روی ناچاری برای دانه می آید!
توهّم میزنم گویا سرایت کرده در جانمصدای استکان هایی که از میخانه می آید!
تو مثل رودی و هرگز به مبدأ برنمیگردیپرستو کَی سراغ لانه ی ویرانه می آید؟!
هزاران بار اگر حتی بگویم «کاش او باشد»هزاران کاشِ بیهوده به این کاشانه می آید!
شبیه شمع دارم از درون خویش میسوزماز اندوه بلایی که سرِ پروانه می آید!
دراین شب های تنهایی به حال خویش میخندم!مگر کاری به غیر از خنده از دیوانه می آید!؟؟
کاوه احمدزاده
برچسبها: صدای در, گوش, غزل های عاشقانه, ادامه مطلب
برچسب: صدای,
نویسنده: پندار اسدیان
http://teleg.me/s/vJjA
عاقبت دست از سرابِ عشق تو برداشتمتو نه آن بودی که عمری باخودم پنداشتم
سنگ را اصلأ توان صلح با آیینه نیستبیشتر از ذات تو از تو توقع داشتم
یاد آن روزی که پشت شیشه پرپر میزدیداشتی می مردی از سرما ولی نگذاشتم
مثل یک کودک اگر بازی نمی دادی مرااین همه رؤیا به روی هم نمی انباشتم
آه! ای شاخه گُلِ با هر نسیمی رفتنیکاشکی جای تو خاری در دلم می کاشتم
کاوه احمدزاده
برچسبها: عاقبت, داشتم, نگذاشتم, پنداشتم, سنگ
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم تیر ۱۳۹۶ساعت 22:51 توسط کاوه احمدزاده |
ادامه مطلب
از نعمت سیلی که از این خانه گذشتهآب از سر این خانه ی ویرانه گذشته
در خلوت ابریشمی ام هرکسی آمداز پیله ی من تا شده پروانه گذشته
با خمره برای منِ دلخون شده پُر کنکار دلم از جرعه و پیمانه گذشته
آشفته شده موی تو آنقدر که کارشاز دست من و آینه و شانه گذشته
سوگند به پیچیدگی خال سیاهتنادم شده هرکس که از آن دانه گذشته
دیوانه مرا خواندی و من هیچ نگفتماز آنچه به روز منِ دیوانه گذشته
هرچند حقیقی ست ولی رابطه ی ماآنقدر عجیب است از افسانه گذشته...
کاوه احمدزاده
برچسبها: از نعمت سیلی, کاوه احمدزاده, شعرناب, افسانه, گذشته
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد ۱۳۹۶ساعت 2:6 توسط کاوه احمدزاده |
ادامه مطلب
برچسب: گذشته,
نویسنده: پندار اسدیان
من از وقتی که عقلم را به دستان دلم دادم
دقیقأ از همان موقع به دام عشقت افتادم
اسیرِ کنج زندانِ جهانم دور از آغوشت
به آغوشم بکش یارا! که در بند تو آزادم
پدر عمریست میگوید که دست از عشق بردارم
نکردم گوش و هرگز هم نمیگویم به اولادم
مپرس از من چرا جز عاشقی چیزی نمیدانم
که غیر از «عشق ورزیدن» نداده یادم استادم
بحُکمِ عقل ودل امشب بسویت جزر و مد دارد
چه رنجی میکشد بی تو وجود پُر از اضدادم
کاوه احمدزاده
برچسبها: کاوه احمدزاده, شعرهای عاشقانه, بهترین اشعار, دام, استاد
+ نوشته شده در سه شنبه دهم مرداد ۱۳۹۶ساعت 20:13 توسط کاوه احمدزاده |
ادامه مطلب
برچسب: اضداد,
نویسنده: پندار اسدیان
دیداری اگر از منِ بیمار نکردهاز شرم گناهیست که اقرار نکرده
با من بنشین ای گل نورسته که گل رابا خار نشستن به خدا خار نکرده
دردی که من از حسرت دیدار کشیدمکاری به دلم کرده که سیگار نکرده
تقصیر مرا گردن آن یار نیندازمن را که به این رابطه وادار نکرده
در اوج فداکاری از این عشق گذشتیمبگذار بگویند که ایثارادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پندار اسدیان
از پنجره ماهی نو دیدم لب بام آمدماه رمضان بودوعطرش به مشام آمد
مهمانی معبود و یک سفرهٔ جانانهبر روی لبم ناگه لبخند و سلام آمد
پُر می شدم از معنا هربار که می دیدمابلیس درونم را وقتی که به دام آمد
من غرق دراین حسّ و درحالت خوشحالییکباره شنیدم که از عرش پیام آمد :
*« این فرصت تمرین جنگیدن با نفس استروزادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پندار اسدیان
هنرمند است دستی که تراشیده ست اندامشهمان خالق خدایی که خودش هم مانده سرسامش
شبیه سرو می ماند ولی او بار و بر دارد
دمار از من در آورده دو چشم مثل بادامش
یقین دارم یهودی هم نماز شکر میخوانداگر قامت کند با آن صدای ناز و آرامش
نمی دانی چه چیزی هست موزون می کند شعرم؟توجه کن به اوزانِ «تتن تن» توی هر گامشادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پندار اسدیان
مسیحایی و جانبخشی به قدری ناز و شیرینیدلم بدجور می گیرد زمانی که تو غمگینی
تو دریای خزر هستی شمالینی و بالاییو من دریای عمّانم که محکومم به پایینی
بیا با خود ببر من را به لنگرگاه آغوشتکه دیگر خسته ام از این تجارتگاه ماشینی
ندارد درد من درمان بجز آغوش طنّازتهمین دیروز گفتندم روانکاوان بالینی
تعجب میکنم وقتی تورا اضداد می بینمکه هم/دردی و درمانی، و هم زخمی و تسکینی
خدارا خوش نمی آید که عاشق را برنجانیتو پیرو بر کدامین دین... کدامین دین و آیینی؟!
تمام عمر یک شاعر به حسّش بستگی داردکه می میرم زماادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پندار اسدیان
به یاد آن عزیزی که نمی آید به دیدارم
ن/گفته دوستم دارد ن/دیده دوستش دارم
به یاد بی وفایی که خلأ پُر کرده جایش را
ن/میگیرد خبر از من ن/میداند که بیمارم
به یاد نازنینی که نوار خاطراتش را
مسلسل می کند هرشب و می بندد به رگبارم
به یاد آشنایانی که می دانند بعد از او
ندارم همدمی دیگر بغیر از دودٍ سیگارم
شدم مانند معتادی که هم وابسته هم خسته ست
من از تسکینیِ دردم چگونه دست بردارم؟!
چه دفترها که با یادش نشستم خط خطی کردم
دلم می سوزد این شب ها به حال و روز خودکارم...
کاوه احمدزاده
برچسبها: به یادادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: پندار اسدیان