غزل بانو چه عیبی داشت بامن مهربان باشیبه تو اصلأ نمی آید شبیه دیگران باشیلباس آبی ات پَر پَر بجان من میاندازدکبوتر میشوم وقتی به رنگ آسمان باشیغزل بانو مگراین دل چه جُرمی مرتکب گشتهکه تو از دار این دنیا نباید سهم آن باشیهمیشه که سخن گفتن نباید با دهان باشدنگاهم کن کمی بگذار با من همزبان باشیغزل بانو...